1187 - خواب و بيدارى جميع حيوانات دموى مزاج ، خواب و بيدارى دارند و تمام صاحبان پلك آن را هنگام خواب برهم مىنهند ؛ غير از انسان ، چهارپايان و انعام نيز چنان‌كه از ظاهر و حركات و آوازشان در خواب معلوم مىگردد ، خواب مىبينند . 1188 - برترين‌ها از « صفدى » منقول است : جمعى به مقامى دست يافتند كه بعد از ايشان ، كسى به آن مقام نرسيده است . اوّل « على بن ابى طالب » - كرم اللّه وجهه - در قضا ، « ابو عبيده » در امانت ، « ابو ذر » در صدق لهجه ، « ابىّ بن كعب » در قرآن ، « زيد بن ثابت » در فرايض ، « ابن عبّاس » در تفسير قرآن ، « حسن بصرى » در وعظ و تذكير ، « وهب بن منبه » در قصص ؛ ( در حكايت آثار پيغمبران ) ، « ابن سيرين » در تعبير خواب ، « نافع » در قرآن ، « ابو حنيفه » در فقه به قياس ، « ابن اسحاق » در مغازى ؛ ( يعنى در مناقب غازيان ) ، « مقاتل » در تأويل آيات ، « كلبى » در قصص قرآنى ، « ابن كلبى صغير » در انساب ، « ابو الحسن مداينى » در اخبار ، « محمّد بن جرير طبرى » در علوم حديث ، « خليل » در عروض ، « فضيل بن عيّاض » در عبادت ، « مالك بن انس » در علم ، « شافعى » در فقه حديث ، « ابو عبيد » در غريب الحديث ، « على بن مدينى » در علل الحديث ، « يحيى بن معين » در رجال ، « احمد بن حنبل » در سنّت ، « بخارى » در نقد صحيح ، « جنيد » در تصوّف ، « محمّد بن نصر مروزى » در اختلاف ، « جيائى » در اعتزال ، « اشعرى » در كلام ، « ابو القاسم طبرانى » در عوالى ؛ ( در تاريخ قبايل عرب ) ، « عبد الرزاق » در ارتحال مردم پيش او ، « ابن منده » در سعت رحلت ؛ ( در بسيارى انتقال از مكانى به مكانى براى اخذ علم ) ، « ابو بكر » در سرعت خطابه ، « سيبويه » در نحو ، « ابو الحسن بكرى » در كذب ، « اياس » در تفرس ، « عبد الحميد » در كتابت و وفا ، « ابو مسلم خراسانى » در علوّ همّت و حزم ، « موصلى نديم » در خوش‌آوازى ، « ابو الفرج اصفهانى » صاحب كتاب « اغانى » در محاضره ، « ابو معشر » در نجوم ، « رازى » در طب ، « فضل بن يحيى » در سخاوت ، « جعفر بن يحيى » در توقيع ، « ابن زيدون » در سعت عبارت ، « ابن قرية » در بلاغت ، « جاحظ » در علم معانى و بيان ، « حريرى » در مقامات بديع ، « همدانى » در حفظ ، « ابو نواس » در مطايبات و هزل ، « ابن حجلج » در سخف الفاظ ؛ ( در خفّت الفاظ ) ، « متنّبى » در حكم و امثال در شعر ، « زمخشرى » در تعاطى و معرفت علوم عربى ، « نسفى » در جدل ، « جرير » در هجا خبيث ، « حماد الرّاويه » در شعر عرب ، « عمرو بن عاص » در دهاء ؛ ( در زيركى ) ، « وليد » در شرب خمر ، « ابو موسى اشعرى » در سلامت باطن ، « عطاء اسلمى »